دنیای اقتصاد 4 hours ago

Neutral in a Month waiting for outcome

ارهبرقی خاویر میلی چگونه آرژانتین را از لبه پرتگاه برگرداند؟ خاویر میلی در تثبیت اقتصاد آرژانتین به موفقیتهای چشمگیری دست یافته است: تورم به یکدهم سطح پیشین کاهش یافته، کسری بودجه به صفر رسیده، صادرات تقریباً دو برابر شده و نرخ فقر ۹ واحد درصد پایین آمده است. بااینحال، کندی رشد اقتصادی و ورود احتمالی کشور به رکود فنی، دوام این دستاوردها را به چالش کشیده است. سبک حکمرانی میلی بر سه ویژگی استوار است: نخست، «جاهطلبی» و پیوند زدن ریاضتهای سخت با وعده نوزایی ملی و بازگشت به جایگاه جهانی؛ دوم، «تمرکز و قاطعیت» بر اهداف مشخصی چون صفر کردن کسری بودجه، حذف واسطههای کمکهای اجتماعی و همسویی با آمریکا و سوم، «عملگرایی و انعطاف» در برابر واقعیتها، به این معنا که هرگاه سیاست ارزی یا اصلاحات قانون کار با بنبست روبهرو شد، دولت عقب نشست و نسخههای ملایمتر را جایگزین کرد. موفقیت میلی تنها حاصل تصمیمهای دولت نبود؛ نقش عواملی چون شرایط اولیه بحرانی، رونق صادرات نفت و گاز شیل و حمایت نجاتبخش واشنگتن (خط سوآپ ۲۰ میلیارد دلاری و حمایت مالی مستقیم) کلیدی بود. بااینحال، این شرایط مساعد بدون تصمیمهای درست مالی و خارجی به بار نمینشست. در کنار این دستاوردها، جراحی اقتصادی هزینههای سنگینی داشته است: دستمزد واقعی کارکنان بخش عمومی ۱۵ درصد افت کرده، تولید صنایع کارخانهای ۷ درصد کاهش یافته و محبوبیت میلی به زیر ۴۰ درصد سقوط کرده است. خطر واکنش تند سیاسی در انتخابات آینده و آسیب دیدن ساختارهای اجتماعی و اقتصادی (مانند آموزش و صنایع رقابتی به دلیل ارزش بالای پزو) از چالشهای جدی پیش روست. میراث اصلی میلی، شکستن چرخه مزمن بیثباتی اقتصاد کلان و اثبات ضرورت انضباط مالی است. بااینحال، الگوی آرژانتین به دلیل وابستگی به شرایط خاص، بهسادگی در سایر کشورهای آمریکای لاتین قابل تکرار نیست، اما درسهای حکمرانی آن همچنان راهگشاست.