waiting for outcome 
پولپاشی بیحاصل برای اشتغال؛ چرا تسهیلات حمایتی به کاهش فقر منجر نشد؟ تسهیلات اشتغالزایی حمایتی با وجود رشد چشمگیر منابع مالی در سالهای اخیر — از ۶ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۹۶ به بیش از صد هزار میلیارد تومان در سالهای اخیر — به کاهش فقر و ایجاد اشتغال پایدار منجر نشده است. بررسیهای مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد تخصیص نامتناسب منابع با درجه محرومیت استانها، تعدد نهادهای مجری بدون تقسیم کار روشن، ضعف نظام نظارتی و تمرکز دستگاهها بر جذب اعتبار بهجای توانمندسازی، از عوامل اصلی ناکارآمدی این سیاست است. توزیع منابع اغلب بر اساس چانهزنی سیاسی انجام شده و آموزش، مهارتآموزی، مشاوره شغلی و دسترسی به بازار مغفول مانده است. همچنین دادههای درآمدی نشان میدهد تعداد شاغلان دهکهای پایین افزایش محسوسی نداشته و درآمد واقعی این خانوارها رشد محدودی داشته است. برای اصلاح این وضعیت، مرکز پژوهشها تدوین راهبرد ملی با اهداف قابلاندازهگیری، اصلاح نظام تخصیص منابع بر اساس شدت محرومیت، ایجاد سامانه یکپارچه نظارت، و پیوند دادن حمایتهای مالی با آموزش، مشاوره و اتصال به بازار را ضروری میداند؛ زیرا موفقیت سیاست اشتغالزایی نه با میزان اعتبار تخصیصیافته، بلکه با دوام شغل و افزایش درآمد واقعی خانوارها سنجیده میشود.
0
0
0
